Adwokatura Polska
Artykuły i poradniki

Publikacje

Czy zwolnienie lekarskie chroni przed wypowiedzeniem?
Data dodania: 10.15.2013

Wiele pracujących osób ma świadomość faktu, że pracodawca nie może wypowiedzieć im umowy o pracę w czasie kiedy przebywają na zwolnieniu lekarskim. Często na okoliczność mniej lub bardziej formalnych rozmów docierają przecież do nas opisy sytuacji, w których bohaterowie opowieści unikali zwolnienia z uwagi na czasową niezdolność do pracy. W istocie, nie jest możliwe aby pracodawca z przygotowanym wypowiedzeniem i wolą jego złożenia pracownikowi dokonał tego kiedy ten jest na zwolnieniu chorobowym. Osoba niezdolna do pracy i przebywająca z tego powodu na zwolnieniu uniknie wówczas wypowiedzenia bowiem w kodeksie pracy ustanowiono zakaz wypowiadania umowy o pracę w czasie usprawiedliwionej w niej nieobecności. Przepisem Kodeksu pracy, który bezpośrednio wskazuje na taki zakaz jest art. 41 Kp[i] stanowiący, że pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. W związku z treścią powyższego wiele osób zadaje pytanie co stanie się w sytuacji, w której pracownik po przyjściu do pracy i otrzymaniu w trakcie jej trwania wypowiedzenia, udaje się  -  jeszcze tego samego dnia – do lekarza. Czy jeżeli w następstwie konsultacji medycznej lekarz wystawi pracownikowi zwolnienie lekarskie wskazujące, że czasowa niezdolność do pracy obejmuje dzień, w którym pracownik dostał wypowiedzenie to pracownik będzie mógł korzystać z ochrony jaką daje wspomniany powyżej przepis kodeksu pracy? Odpowiedź jaką należy udzielić w tym wypadku jest odpowiedź negatywna. Jeżeli bowiem pracownik stawi się w miejscu pracy, przystąpi do niej, a następnie w wyniku pozyskania informacji o wypowiedzeniu mu stosunku pracy opuści to miejsce pracy i otrzyma od lekarza zwolnienie obejmujące dany dzień nie będzie mógł on skutecznie podważyć  otrzymanego wypowiedzenia. Na toczące się niekiedy spory sądowe obejmujące swym zakresem poruszaną w niniejszym artykule problematykę oraz wątpliwości z niej wynikające znaczny wpływ miała uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 r., w której stwierdzono jednoznacznie, że „Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p.”[ii] Mówiąc krótko, jeżeli danego dnia pracowałeś i dostałeś wypowiedzenie to bez znaczenia pozostaje fakt, że uzyskane zwolnienie lekarskie wskazuje, że w tym dniu byłeś niezdolny do pracy.


Analizując przedstawioną kwestię należy mieć na uwadze, że zarówno z treści art. 41 kp, a także z treści tezy zawartej w przytoczonej powyżej uchwale wynika, że kluczowymi pojęciami, które należy brać pod uwagę oceniając prawidłowość otrzymanego wypowiedzenie są „obecność pracownika w pracy” oraz „świadczenie pracy”. Przez obecność pracownika w pracy należy rozumieć fakt jego stawienia się w miejscu, w którym tę pracę wykonuje, a następnie przystąpienie do obowiązków, które wynikają z umowy o pracę lub też pozostawanie w stanie gotowości do ich wykonania. Należy zatem bezwzględnie odróżniać sytuacje, w których pracownik przystąpił do wykonywania swoich pracowniczych zadań od tych, w których stawił się w pracy jednakże w innym celu aniżeli świadczenie pracy. Dla  wyostrzenia różnic rozpatrzmy dwa przykłady.

  • W dniu 5 kwietnia 2013 r. Pan Jan pracujący w serwisie naprawy pojazdów przychodzi do zakładu pracy, przebiera się w obowiązujący pracowników strój roboczy, otwiera hale serwisową a następnie wykonuje dwie  naprawy samochodów osobowych korzystając z grafiku zadań przewidzianego na dany dzień. O godzinie 13:00 (na trzy godziny przed zakończeniem dnia pracy) Pan Jan otrzymuje od swojego przełożonego, wypowiedzenie z pracy. Następnie o godzinie 13:30 Pan Jan stwierdzając, że nie czuje się dzisiaj najlepiej udaje się na wizytę do lekarza, który stwierdza niezdolność do pracy Pana Jana w okresie od 5 do 12 kwietnia 2013 r. potwierdzoną wystawieniem stosownego zwolnienia.
  • W dniu 5 kwietnia 2013 r. Pan Krzysztof pracujący w serwisie naprawy pojazdów przychodzi do zakładu pracy o godzinie 10:00 (dwie godziny po rozpoczęciu dnia pracy), nie przebierając się w obowiązujący pracowników strój roboczy udaje się do przełożonego celem pozostawienia u niego zwolnienia lekarskiego stwierdzającego niezdolność do pracy Pana Krzysztofa w okresie od 5 do 12 kwietnia 2013 r. Przełożony jeszcze przed otrzymaniem zwolnienia wręcza Panu Krzysztofowi wypowiedzenie z pracy.

Pomimo faktu, że obaj panowie przywołani w powyższych przykładach posiadają zwolnienie lekarskie potwierdzające ich niezdolność do pracy w tym samym okresie tj. od 5 do 12 kwietnia 2013 r. ich sytuacja jest zupełnie odmienna. Wypowiedzenia Pana Jana nie godzi w zasadę ochronną wyrażoną w art. 41 kp. Inaczej jest z wypowiedzeniem złożonym Panu Krzysztofowi, które będzie naruszało dyspozycję art. 41 kp. Powodem odmiennego traktowania sytuacji obu pracowników jest właśnie wspominana wcześniej interpretacja pojęcia „obecności w pracy”. O ile nie budzi wątpliwości fakt, że Pan Jan stawił się w dniu 5 kwietnia 2013 r. do pracy i tę pracę świadczył (przygotował stanowisko pracy – przebrał się w strój roboczy, otworzył halę serwisową, wykonał naprawę dwóch pojazdów) o tyle w przypadku Pana Krzysztofa uzasadnione będzie twierdzenie, że pojawienie się w pracy w celu złożenia zwolnienia nie może być traktowane jako obecność w pracy. Chwilowa obecność w miejscu pracy związana z niemal techniczną czynnością dostarczenia zwolnienia lekarskiego nie może być traktowana jako obecność w pracy w rozumieniu przepisów prawa pracy. Skoro więc jeden z panów był w dniu 5 kwietnia 2013 r. obecny w pracy, a drugi nie oczywistym jest, że odmiennie należy traktować otrzymane przez nich wypowiedzenia.


W każdej zatem sytuacji, w której chronologie wydarzeń można opisać na podobieństwo jednego z dwóch powyższych przykładów należy uważnie ocenić jaki charakter miała początkowa obecność pracownika w pracy. Od tego bowiem będzie zależało, czy wypowiedzenie można traktować jako zgodne z prawem, czy też pracownikowi będą przysługiwały skuteczne roszczenia względem pracodawcy wypowiadającemu umowę o pracę.


Kancelaria Adwokacka

Adwokat Patryk Ferenc

 

 


[i] Ustawa kodeks pracy z dnia 26 czerwca 1974 r. (Dz. U. 1998, Nr 21, poz. 94 t.j).

[ii] Uchwała SN z dnia 11 marca 1993 r., sygn. akt I PZP 68/92



Wróć
Kancelaria Adwokacka
Firmy i instytucje

Kancelaria świadczy usługi pomocy prawnej dla klientów instytucjonalnych bez względu na ich formę funkcjonowania. Pomoc prawna świadczona jest w formie doraźnej pomocy, jak również stałej obsługi.
Klienci indywidualni

Dla osób fizycznych Kancelaria świadczy usługi pomocy prawnej w obszarach prawa cywilnego, prawa pracy, prawa rodzinnego, prawa administracyjnego, a także kompleksowej obrony w sprawach karnych...
Kontakt
Telefon:
+48 604 097 074
Fax:
22 252 81 56
Strona główna Kancelaria Firmy i Instytucje Klienci Indywidualni Porada on-line Publikacje Kontakt
Kancelaria Adwokacka Adwokat Patryk Ferenc - rozwód, prawo karne, prawo cywilne, odszkodowania, prawo pracy, e-commerce, dobry i skuteczny adwokat warszawa
Adwokatura Polska
Realizacja: Dpl Agency - Projektowanie Stron Internetowych